Dementie..

Dementie..

Namen van de kinderen vergeten, wie ben jij? Wat doe je hier? Wat gaan we doen? Maar vooral; ik wil naar huis.
Zes jaar geleden kwam ik voor de aller eerste keer in aanraking met dementie. Dit had een enorme impact , niet alleen op mij maar op ons hele gezin.

Echter ben ik er wél achter gekomen dat dit wel echt was wat ik later wilde doen. Ik wilde graag de dingen doen die deze doelgroep niet zelf meer konden doen.

Bij dementie gaan de zenuwcellen in de hersenen kapot. Soms zijn het niet de zenuwcellen maar de verbintenis van deze cellen.

Het grote probleem bij deze ziekte is dat in het begin de meeste geheugenproblemen opvallen. Later krijgt de persoon problemen met denken en taal.

Ook kan de persoon te maken krijgen met veranderingen in karakter en gedrag.. Naarmate de dementie erger word verliest de persoon steeds meer de controle over het leven. De hulp van andere word steeds belangrijker. En de dagelijkse handelingen worden steeds moeilijker.

Zo snel ging het bij mijn opa niet. Daar ben ik trouwens wel blij mee.  Echter was ’t wel zo erg dat hij de personen vergat die naast hem zaten.

Ik ben na de dood van mijn opa gaan nadenken over wat ik graag wilde en ben me een beetje gaan verdiepen in ‘de Dementie’.

Nu 6 jaar later heb ik een jaar lang vrijwilligerswerk gedaan op de PG- afdeling en loop ik twee dagen stage op de PG- afdeling in een ander tehuis.

Ik heb gezien wat het met je doen kan, maar ook van dichtbij gezien wat voor een impact het is op jezelf en de dingen die je graag wilt doen maar niet meer kan.

Voor de mensen die graag in de zorg willen werken en graag een uitdagend beroep willen doen, solliciteer op een vacature op een pg-afdeling. Het is zo de moeite waard om deze mensen te kunnen helpen in de laatste fase van hun leven.

2 gedachten over “Dementie..

  1. Leuk artikel:) zelf heb ik net 20 weken stage gelopen op een pg afdeling en ga ik daar nu vakantiewerk doen. Ik vind het zelf erg mooi om met deze mensen te werken ook al is het soms ook wel eens lastig en ook al zijn ze dement toch als je er veel bent hebben ze een soort van herkenning heb ik gemerkt. Door dat veel mensen zelf niet goed meer weten wat ze eerst moeten doen zie ik vaak dat ze het fijn vinden en enorm waarderen dat jij er voor ze bent om te helpen:) ik hoop nog lang met dit doelgroep te mogen werken

  2. Mijn eerste bijbaan was die van gastvrouw op een gesloten afdeling. Zwaar, maar belonend werk. Mijn beide oma’s hebben dementie (gehad). Eentje leeft nog, maar daarmee gaat het niet zo goed. Ze snapt niet meer dat ze voedsel in haar mond moet stoppen en dat is best lastig. Het is een heftige ziekte, waarvan we denk ik allemaal hopen die nooit te krijgen.
    Anne onlangs geplaatst…5 Tips voor het perfecte bruidskapselMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit:
Lees vorig bericht:
hoe gaat het nu ?

Het is een lastig verhaal.  Zoals jullie hebben gemerkt ben ik de laatste tijd wat slordig betreft uploaden. Eigenlijk heb...

Sluiten