De kletspot | op de werkvloer

Ik ben dankbaar om zorg te mogen leveren aan bewoners van mij die afhankelijk zijn van ons, van onze gedachten en van onze kracht.

Wanneer ik aan het begin van mijn dienst binnen kom lopen zie ik dat mevrouw bezoek heeft, het is haar dochter. Terwijl ik mijn ding aan het doen ben speelt dochter samen met moeder een spelletje. Het spelletje heet Kletspot. In deze pot zitten verschillende vragen en dilemma┬┤s. Natuurlijk niet echt van vroeger..

De vraag waar wij heel hard om beginnen te lachen is de vraag: Ben je bang in het donker? Mevrouw begint te lachen en zegt volmondig:” Nee joh, natuurlijk niet”, en kijkt haar dochter lachend aan. Haar dochter antwoord lachend met de zin: “Mam, als er iemand bang is in het donker dan bent u dat wel, schei toch uit”. 

Daarna word de vraag gesteld of de bewoners aan tafel het moeilijk vinden om afscheid te nemen van hun spullen. Alle bewoners inclusief moeder schudden hun hoofden en zeggen hier geen moeite mee te hebben. Dochter begint over de tweede wereldoorlog en dat iedereen die deze meegemaakt heeft, moeite heeft met afscheid nemen. (zij hebben deze allen meegemaakt). Ik zie het verdriet bij moeder in haar ogen en zie dat, wanneer dochter even niet kijkt, mevrouw haar tranen snel weg veegt.

Enige tijd strijkt voorbij wanneer mevrouw zegt naar het toilet te moeten. Mevrouw is 90 jaar oud en is afhankelijk van het personeel met betreft toiletgang. Haar dochter kijkt mij aan en vraagt aan mij of ik moeder even wil helpen. Maar natuurlijk. 

Wanneer ik mevrouw naar haar kamer rijd zeg ze tegen mij:” Leuk hoor zo een spel, maar ik hou er niet van. Zolang mijn dochter het maar leuk vind”. Mevrouw weet op dit moment goed waar het gesprek net over ging, daar waar zij normaal gesproken niet meer weet wat er gezegd is.  Ze verteld mij met natte ogen het een verschrikkelijk onderwerp te vinden. Mevrouw weet het misschien zelf niet altijd, maar ik weet dat mevrouw regelmatig (in haar gedachte) terug gaat naar deze periode en het verhaal weer herleeft.

Ik neem even de tijd om samen met haar te praten voor ik haar naar het toilet breng, omdat ik zie dat ze er nog er van slag van is. Ze kijkt me aan en zegt open en eerlijk: jij bent ook best een gezette dame he? Maakt niet uit hoor ! iedereen levert goede zorg. En in 1 klap weet mevrouw niks meer van dat wat er allemaal gezegd is. Gelukkig maar !

En zeg nou eerlijk, een ruggengraat moet je in de zorg ook wel een beetje hebben he? Ik moet lachen om wat mevrouw zegt en zeg hierbij dat ze gelijk heeft en iedereen die werkzaam is op deze afdeling het werk doet met alle liefde die ze hebben ongeacht de zwaarte van de zorg.

Wanneer ik mevrouw van het toilet haal is ze dankbaar. Dat is namelijk wel iets wat een kenmerk is van haar. Dankbaarheid. 

Waarom ik deze tekst geschreven heb ? Omdat ik dankbaar ben om zorg te mogen leveren aan bewoners van mij die afhankelijk zijn van ons, van onze gedachten en van onze kracht. De liefde die je namelijk terug krijgt is duizendmaal groter dan de energie die je er in hebt gestopt. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.